पैसा ये पैसा ....

काही वर्ष झाले एक गोष्ट माला वेळो वेळी खटकत आली आहे आणि आज पुन्हा खटकली..
तसा माझ्या या पोस्ट मधे म्हटल्या प्रमाणे मी कधी लोकांचा विचार करत नाही, पण आज जरा म्हटला करून बघवा.
कुठल्याश्या वेबसाइट वर कुठल्यातरी software professionals ने केलेल्या घोळा बद्दल बातमी होती.. बातमी तशी चांगली नव्हती, तर त्या बातमी ला येणार्या कमेंट्स वाचल्या तर बातमी बद्दल तर सोडाच पण एकुण software professionals हे किती वाईट अणि माजलेले प्राणी आहेत अणि त्यांचा माज हा किती प्रमाणात समाजाची हानि करतो आहे अणि आपली मराठ्मोळी संस्कृति अस्तास कशी येत आहे, यांना भरपूर पैसे मिळतातम्हणुन हे लोक माजतात अणि गाड्या काय उडवतात, मॉल्स मधे पैसे काय उडवतात, उड़वा उडावी ची उत्तर कायदेतात :P,(बराच उड़ताय ) वगेरे वगेरे कमेंट्स वाचायला अणि बर्याच वेळा ऐकायला मिळतात... तसे काही माजले असतीलही पण ठीके यार कुठली पीढी अशी झाली आहे की ज्यांना त्यांचा काळ झेपला॥ हिटलर ही गाँधी'न च्याच पिढितल..

खर पाहता हे कमेंट्स कराणार्यानचे पण कोणी तरी या IT profession मधे असतीलच, त्यांचा झालेला बर हे दिसत नसावा कदाचित... कुणास ठाउक... हे दर वेळी खर असेलच असा नाही पण माला यालोकांची mentality कळत नाही.
अरे बाबा आमची चुक आहे का की आम्हाला एवढा (जो काय असेल तो... आता तुम्ही त्याला जास्त म्हणता... तसा आम्हाला तो कमीच वाटतो॥ हा माज नव्हे :प) पगार मिळतो आहे....
आता जगाचा नियमच आहे "जो ज्यादा बिकता है उसका दाम भी ज्यादा चुकाना पड़ता है", सद्य परिस्तिथि अशीआहे की आहे जरा डोक्याला भाव... जो उत्तम वापरतो त्याला चांगले मिळतात जो नाही वापरत तो पडतो तसाच.. तसा Darwin च्या evolution theory सारखाच आहे... एके काळी म्हणे mechanical engg ची चलती होती तेव्हात्यांच्या आधीच्या पिढीने हेच केले असावे कदाचित.. कुणास ठाउक... कदाचित पुढल्या पीढी ला काहीतरी नविनसापडेल अणि तेव्हा त्यांना ही त्या वेळी प्रमाणे चैनित रहता यईल एवढा पगार मिळेल.. अणि अत्ता जी माजलेलेम्हणुन संबोधले जात आहेत ते उद्या कदाचित संपूर्ण बदला घेतील अणि तासाचा पुढे चालत राहिल...
चलायाचाचअसा म्हणुन पुढे चालत रहायचा अणि काय....
अरे बाबा तुम्ही एक विसरता आहात जेव्हा असा म्हटला जाता की IT वाल्यांना एवढा पगार वगेरे वगेरे.. तेव्हा हा पण विचार करा की बाबा हे लोक काम काय, किती, केव्हा, केवढा वेळ, कसा करतात.. का यांना एवढापगार दिला जातो..
सगलेच लोक काही IT वल्यां बद्दल असा विचार करतात अस नाही बरेच लोक हे सगळ समजुन ही आहेत.. पणकाय आता.. चलायाचाच....
हे अणि अशेच काही विचार डोक्यात घोळत होते , म्हणुन म्हटला जरा उतरवून टाकावा एखाद्या पानावर... तसा माला कोणा बद्दल काही राग नाही की लोभ नाही.. पण जरा वाटला लिहावासा म्हणुन..

बाकी सर्व क्षेम...
चुक भूल देणे घेणे,
आपलाच
~सभ्तर्ष~

कुछ तो लोग कहेंगे, लोगो का काम है कहना

एकदा एक माणुस साधारण चाळिशीतला अणि त्याचा मुलगा साधारण वय पंधरा- अठरा वर्ष, एका गावातूनदुसऱ्या गावी चालले होते॥ त्यांच्या बरोबर त्यांचे एक गाढव होते, अशी ही दोघे आपल्या वाटेने छान गप्पा मारतचालले होते।
ते एका गावाच्या वेशी पाशी आले। तिथे एक चव्हाट्यावर काही म्हातारी माणसा विड्या फुकत बसली होती, तेत्या दोघांकडे बघून हसायला लागले। त्यातला एक जण दुसऱ्याला म्हणाला "काय म्हणावा या दोघस्नी, गाढवरिकामाच सोडलय अणि बजुना चालत चालली, बसल की नाय एखादा त्या गाढवावर" अणि हसायला लागले... हेत्या दोघांनी ऐकल, मग बाप पोराला म्हणाला की तू बस याच्या वर, पोराने मान डोलावली अणि चढला गाढवावर।

दुपारची वेळ होती सूर्य चांगलाच तळपत होता, जाता जाता त्यांना गावात एक नदी लागली म्हणुन थोड़ा पाणीप्यायला म्हणुन दोघे नदी कड़े जायला लागले। तिथे कही बाया कपडे धुवायला आल्या होत्या॥ हे दोघ पाणीप्यायला आलेल्या बघून त्यांच्यात कुजबुज उठली, त्या दोघांच्या कानावर ती यईल एवढ्या जोरात ती चाललीहोती॥ त्या घोळक्या मधली एक बाई म्हणाली "काय बाबा म्हणायचा या पोराला॥ एवढा तरण बांड अणि बापालाउन्हातुन चालवतो अणि स्वतः ऐटित या गाढवावर बसलाय"
ते दोघे पाणी प्याले, गाढवालाही पाजले अणि मग पोरगा त्याच्या बापाला म्हणाला, की "आता तुम्ही बसा मीचालतो..."
असेच थोड़ा वेळ चालत असता ते एका चावडी पाशी आले, तिथे काही रिकामी टालकी दुपार च जेवण अटपुन पानतम्बाकू खात बसली होती, आडकित्यात सुपारी तोडत तोडत एकाने त्यांच्या कड़े पाहिले... अणि चुक्चुकयालालागला॥ ते पोर-बाप जवळ आल्यावर तो त्याच्या साथीदाराला म्हणाला "काय म्हणावा या बापाला, याचा जीवपण कसा झाला पोराला भर दुपार च्या उन्हात चालवायला" अणि कट कन सुपरीचा तुकडा तोडला। दूसरा लगेचपानाला चुना लावता लावता म्हणाला " काय बाबा म्हणायचा या माणसाला, दगडाचा कालीज घेउन आला वाटताजन्माला"
ही वाकया ऐकून बाप हादरलाच, पोरगा पण बापाकडे बघून सांगू इच्छित होता की माझ्या मनात असा काहीनाहीये, पण मग रहावाला नाही म्हणुन बापच नंतर म्हणाला " ये पोरा तू पण बैस याच्यावर"
अणि हळु हळु ते गाढव पुढे सरकू लागला.
पुढे एका देवळा जवळ ते पोचले॥ तिथे काही मंडळी काही गहन चर्चा करत बसले होते॥ या दोघांना त्या गाढवावरबसून येताना बघून त्यातून एक जण त्यांनाच म्हणाला की " अरे त्या मुक्या जनावारावर किती अत्याचारकरणार, दोघ दोघ बसून चललासा॥ काही दाया येते की नाही त्या बिचार्या जनावाराची" हे ऐकून ते बाप-पोर पुन्हा हदारलेच । दोघ पटकन खाली उतरले अणि आता काय करायचा, त्या गाढवाला झालेल्या श्रमाच्या परतफ़ेडी खातरत्यांनी ठरवला की ते त्याला उचलून नेणार। त्यांनी त्याला उचलले अणि घेउन जायला लागले, बरेच कष्ट पडतहोते, पण तरीही लोकां कडून होणारी कुचबना टालावी म्हणुन ते हे कष्ट घेऊ लागले॥
थोड़ा वेळ झाला गाव कधीच मागे पडला होत त्यांच गाव आता थोड्याच अंतरावर होत, दुपारचा सूर्य पश्चिमे कड़ेझुकयाला लागला होता, अणि शेतावारून कष्ट करून घरी परताणार्या कही शेताकर्यान्नी त्यांना पहिला॥
ते हसून हसून लोट पोट झाले॥ त्या बापने त्यांना विचारले काय झाला म्हणुन तर एक जण म्हणाला "अर त्यालास्वताहाचे चार पाय असुनही तुम्ही त्याला कशाला उचलला आहे॥ त्यों चालेल की सोताच्या पायांनी"
आता मात्र फार झाले॥ दोघांनी त्या गाढवाला खली ठेवले अणि गप गुमान चालू लागले॥

कोणी तरी म्हणुन गेलेच आहे म्हणा " ऐकावे जनाचे अणि करावे मनाचे"

आपलाच,
~सभ्तर्ष~

एक पल का जीना

आज खुप दिवसांनी infact बर्याच महिन्यांनी लिहावेसे वाटले किव्वा तसा म्हणाल तर बर्याच महिन्यांनी मजला काहि उमगले, तस त्याचे कारणही जेवढा मोठा तेवढच नकोस आहे॥
तर एकुणच झाला अस की आमची आज सकाळी ऑफिस मधे होती एक मीटिंग, आमच्या product च्या chief architect barobar, ती मीच schedule केल्या मुळे मला तिथे वेळेवर जाण भाग होता॥ तसा मी वेळेवर उठून तयार ही झालो अणि घरातून निघालो सुद्धा, अणि साधारण ४-५ km गेलो असेल ते एक ब्रिज बरुन उतरत असताना अचानक खाली पाणी दिसले॥ पण ब्रेक लावण भाग होत कारण पुढे traffic jam होता अणि उतारा वर असल्या मुळे तसा माझा वेग ही जास्तच होता, म्हणुन जरा ब्रेक जरा गियर यांच्या सहयोगाने गाड़ी slow करण्याचा प्रयत्न चालू असतानाच जे व्हायला नको तेच जाला, अणि गाड़ी घसरली। मग मी गाड़ी सोडली (हे मी बर्याच वेळा केला आहे॥ गाड़ी slip झाली की तिच्या बरोबर आपण slip होऊ नये म्हणुन गाड़ी सोडणे हे अनुभवातून शिकलो :P) अणि मी पण त्या पाणीदार रस्त्यावर घसरलो, अणि मग हेलमेट मग बैग (तिच्या मधला लैपटॉप) असा सगळच अदळत असल्याचे जाणवत होते॥ हेलमेट ने मात्र खुप मोठा धक्का सहन केलेला दिसत होता, अजुनही दिसतोय॥ त्याची बिचार्याची काच फुटली, बदलावी लागेल .. अणि मग ट्रैफिक थम्बले॥ माला अणि माझ्या गाडीला उचलण्यात आले॥ काही सत पुरुषान्नि मला रस्त्याच्या कडेला येण्यात मदत केलि, कुठल्याश्या माणसाने माझी गाड़ी बाजूला अणुन लावली, तसा मला कही जास्त लागला नव्हता॥ (thank you to PMC रस्ते इतके चांगले अणि गुळगुळीत केले की घसरत गेलो अणि फ़क्त हाताच्या कोपर्याला अणि गुडघ्याला थोड़े खरचटले॥ अणि काहीसा मुका मार लागला जो माला अत्ता जाणवतोय :P)
तेव्हा माला रस्त्याच्या बाजूला नेणारा एक मानुस म्हणाला "नशीबवान आहात साहेब॥ वाचलात", तसा तेव्हा मला काही कळल नाही॥ कदाचित मागुन मोठी गाड़ी वगौरे येत असावी॥ मी माझ्या कपद्यन कड़े पाहिले , trouser डाव्या गुडघ्यावर फाटली होती चिखल मय पाण्या मुळे ती सौम्य brown ची अधिक गडद brown झाली होती, शर्ट ओला जाला होता, बहुतेक फाटला पण होता॥ गाड़ी कड़े पहिला॥ प्रथम दर्शनी headlight च्या वरची काच अधिक फुटली होती.
आजू बाजू जमलेल्या बर्याच लोकांच्या प्रश्नाची उत्तर दिले की मला काही झालेले नाहीये॥ सगळी हाडे जिथे होती तिथेच अणि तेवढीच आहेत॥ अणि गाड़ी चालू केलि अणि निघालो तेव्हा जाणवला गाड़ी च shock absorber मधे झोल झाला आहे... पुढल्या चौकातून U turn घेतला अणि घरा कड़े निघायला वळालो॥
तेव्हा माझ्या डोक्यात त्या माणसाचे शब्द पडले॥ "नशीबवान आहात साहेब॥ वाचलात" ... वाचलो ?? की अडकलो ? जर कही बर वाईट झाल असता तर ??? गेले १-२ आठवडे जे tensions आहेत ते गेले असते ना ?
घर, लग्न, गाड़ी, मित्र, सुखी आयुष्य॥ काय काय करायचा आहे त्याच्या साठी किती तयारी चालू आहे... savingस करा plannig करा॥ किती ५-१०-१५ वर्षा पुढले investments बघा॥ PF किती PPF काढा.... policy काढा, पेंशन प्लान्स बघा॥ अणि त्याच्या साठी टेंशन घ्या ?
नही पण खरच वाचलो खरया अर्थाने वाचलो,, वाचलो म्हणुनच तर हे कळले
काय राव॥ कोणी संगीतालय "मस्ती में जियो" टेंशन नही लेनेका ॥ काय ठाउक कधी जावा लागेल॥ स्वतः साठी कही तरी करा॥ दूसरो के लिए तो सब जीते है॥ थोड़ा अपने लिए जियो॥
हे अणि असे बरेच साक्षात्कार झाले